Kiepski poniedziałek...

Kiepski ten dzisiejszy poniedziałek. Dziecko marudne, byle jakaś choroba się nie przyplątała. Z popołudniowej drzemki wyrwała się z dzikim wrzaskiem i tak długo nie mogła się uspokoić, że zastanawiałam się, czy to nie atak wyrostka, albo czegoś i nie dzwonić po pogotowie. Po długim tuleniu wszystko wróciło do normy, na tyle że przy stole z zabawkami i słówkami spędziłyśmy aż 45 minut! Rekord normalnie! 

Mój humor zwiesił się już rano, kiedy okazało się, że mój osobisty telefon odmówił posłuszeństwa. A jeszcze nawet nie minęły dwa lata, jak go mam. Nie mam przekonania do telefonów dotykowych i mój właściwie był tylko pół-dotykowy. Jednak wystarczy, bo pin da się zatwierdzić tylko i wyłącznie na ekranie, a ekran nie reaguje na dotyk. Póki co przełożyłam kartę do starego telefonu Kocurzastego, ale czarno to widzę, bo z tego co pamiętam, on przed wymianą żalił się, że się psuje. Swój telefon włożyłam póki co do szuflady, może sobie przemyśli swoje zachowanie i zacznie działać?

Przy okazji policzyłam sobie i wyszło mi, że to jest mój ósmy telefon komórkowy, z tym że trzy były kompletnym nieporozumieniem i były szybko sprzedawane i wymieniane. Moja pierwsza komórka była Alcatelem i mam do niej sentyment tylko dlatego, że była pierwsza. Później zawsze były Nokie, za wyjątkiem trzech nieporozumień: dwóch samsungów i jednego LG. LG był nawet fajny i ładny, ale szybko zatęskniłam do Nokii i wymieniłam. Nigdy wcześniej nie zepsuł mi się telefon, każdą Nokię sprzedawałam, bo była na tyle w dobrym stanie. Ostatnią dwa lata temu dałam teściowej i służy jej do dziś. To była moja ulubiona Nokia i chyba trzeba było ją zostawić, lepiej bym na tym wyszła. Telefony chyba robią coraz gorsze, jedno jest pewne - nie chcę już niczego dotykowego... (no poza czytnikiem kupionym w ubiegłym tygodniu, mamo, mam nadzieję, że będzie działał...)

Chciałam Wam dziś opisać jedną taką historię, całkiem życiową, co to ją sobie ostatnio przypomniałam i ułożyłam w głowie. Ale z racji, że wstęp mi wyszedł za długi, opowiem Wam innym razem. Cieszę się, bo na powrót zaczynam odczuwać radość z pisania na otwartym blogu. Może coś z tego będzie :D

Jeśli chcecie mi jeszcze polecić jakiegoś bloga, lista jest otwarta, można wpisywać :)